Titriyor bedenler
Temmuz sıcağında
Ruh üşümesi midir?
Yoksa hükümsüzlüğümü duyguların
Ardı arkası kesilmeyen sorgulara
Tepkisi midir içselliğin
Bir fanusa kapatılışın
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Ne güzeldi sevgili Ünal dost..Sevgili arkadaşım....Sevgiyi sahiplenmesini bilen yüreklerin içinden seçtim yüreğinizi..Ruh üşümesinde hissedelerim sevgilerimizi...Can verelim gülümsemelerimizle.....Kutluyorum.......
Çok çok güzel dizeler Ünal bey kardeşim.Duygular net bir biçimde etkili olarak dizelere aksettirilmiş.Kutluyorum.Selam ve sevgilerimle.
Ünal bey büyük geçmiş olsun, şimdi sizi okuyunca öğrendim geçirdiğiniz kazayı..
Titriyor Bedenler başlıklı şiirinizi tebriklerim..
Açın kapağını fanusun
Çıkarın ruhu sarmaldan
Can verin sıcak gülüşlerinizle
Can verin olabildiğince dost sevginizle
Belirginleşin
Duysun herkes sesinizi
Hissedin hissedilin
Uzatın ellerinizi
Kucaklayın geç olmadan birbirinizi
_Geç kalmışlığı yaşamasın hiç kimse duygular söylenmeli bence, yoksa faydasımı olur pişmanlığın_Yürekten kutlarım_Sevgi ile kalın_Saygılarım ve puanımla...
iyiki sayfanıza uğramışım.bu güzel şiirlerden mahrum kalacakmışım.sevgiyle kalın.
güzel bir Ünal Kar şiiriydi begeniyle okudum
Biz belki yorgun belki kimsesiz
Umutlarımız yarınlarımız
Mahkûm kalmasın sahipsiz
Dik olsun başları
Şartlandırılmaya inat
Düşünsün düşündürsün
Kalkalım ki ayağa
Arkalarında biz varız görsün
Biz belki yorgun belki kimsesiz
Umutlarımız yarınlarımız
Mahkûm kalmasın sahipsiz
Dik olsun başları
Şartlandırılmaya inat
Düşünsün düşündürsün ....................................
Bir beyinden gelen fırtına gibiydi şiiriniz....
okurken saçları savuran
kutluyorum sizi....
Harikaydı beğeniyle okudum
Saygıyla
Belirginleşin
Duysun herkes sesinizi
Hissedin hissedilin
Uzatın ellerinizi
Kucaklayın geç olmadan birbirinizi
Kardeşlik ve barışa çağrı sizleriniz duygulandırdı beni. Heşke hep birlikte top yekin büyük bir ses olup dindirebilsek titreyen bedenlerin titremesini ve yaniden sarılabilsek doyumsuzca kardeşçesine.
tmedim umudumu bir gün yakalayacağız eminim.
Kutluyorum sevgili hocam kaleminizi ve saygıalrımı gönderyorum duyarlı yüreğinize
' Anlamlı bir sesleniz ve güzel bir dileyiş'
Kutluyorum, tebrikler.10
Bu şiir ile ilgili 35 tane yorum bulunmakta