TİRELİ SOFRA
Tireli sofradır bu son satırın son çizgisinden doğmuş siyah, mor bir karmaşa. Biraz da ruh ve noktalarımın üstünde unuttuğum kayıp bakışlar.
Alev alev, dantel, yani göz, yani bayağılaşmış bir kırmızı.
Tabağımı, sünnetsiz bir çocuk bitirdi.
Daha doğrusu bu şanlı emre yutkundum.
Her yanı kaos içeren bir dünya ve tüketim tarihi dolan bir bal.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Yer yer zihnimde cümleler canlandı. İmgeleme gücü hoşuma gitti.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta