TİRELİ SOFRA
Tireli sofradır bu son satırın son çizgisinden doğmuş siyah, mor bir karmaşa. Biraz da ruh ve noktalarımın üstünde unuttuğum kayıp bakışlar.
Alev alev, dantel, yani göz, yani bayağılaşmış bir kırmızı.
Tabağımı, sünnetsiz bir çocuk bitirdi.
Daha doğrusu bu şanlı emre yutkundum.
Her yanı kaos içeren bir dünya ve tüketim tarihi dolan bir bal.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Yer yer zihnimde cümleler canlandı. İmgeleme gücü hoşuma gitti.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta