İlk kez gözlerim zaman'ın eserlerini gördüğünde,
Ölümlü gururun ateşiyle taçlandırılmış büyük kemerleri,
Mevsimlerin,parlak dönemlerinde nasıl acımasızca, gittiğinde,
İmparatorların ikamet ettiği taşları nasıl kemirdiğini gördüm.
Okyanusun, açgözlü ve geniş, krallıkları yuttuğunu gördüm;
Kalbimin sevinci tümden eğilmeli, altın sancaklar atılmalı,
Kaybı önceden bilerek hızla yaklaşan selin yanında ağlamak için
Böylece kazanç üzerine kayıp olsa bile ölümle antlaşma yapmalı.
Hayatının kum taneleri gibi elimden kayıp gittiğini hissetmek için.
Kaderi aşmaya yemin etmiş temeller, yılların altında çatladığında,
Ve bir zamanlar dokunulmaz olarak nitelendirilen anıtlar,
Unutulmuş korkularla oyulmuş, kafatası gibi durduğunda;
Güzellik nedir, mahkum rehineler, zengin ganimetlerden başka?
Tatlı aşk nedir, dalgalar üzerinde ilan edilen ateşkes ve barıştan başka...
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 13:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!