Açık bir havada, bir çocuğun isminde rastladım sana.
Annesi adını söylemişti, top oynuyordu kardeşiyle.
Baktım gülümsedim, isim çok tanıdıktı.
İçimde bir yere gizlenmiş,
içinde ismin geçen herhangi bir ses dalgası kulağıma gelir gelmez,
yüzüme bir gülümseme düşüyor, bunu görenler de nur diyordu..
Gittim o güzel kız çocuğunun yanına şöyle bir baktım.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta