Ankara’da bir öğrenci
Tipiye karşı siper almış otobüse biniyor
Kulakları soğuktan donmuş
Bir ara kımıldatamıyor ellerini
Zor bilet atıyor
İsmetpaşa’dan geliyor belli
Paltosu yırtık, boyunbağı eski.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta