söylesen
bir yalanınla avunacaktı kalbim
sustun
sustum!
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




yalan demişken mitomani konusu önemli!
davranış bozukluğu olarak görünse de aslında bir hastalık ve tedavi edilmeli!
mitomanlar, muhatabında zamanla, gardını almak, güvensizlik, şüphe, vs.. gibi davranış bozuklukları geliştirir farkında olmadan..
yalanla avunma ihtiyacı da bir davranış bozukluğu veya hastalık olsa gerek.. kim bilir? hangi ...mani?
yalanla avunma ihtiyacı duyacak kadar çaresiz hale gelebiliyor insan.. ne kötü!
bence ya yalan söylenmemeli.. ya da.. söylenen yalan, muhatabını şüphede bırakmayacak şekilde kusursuz olmalı!
ne de olsa aptal yerine konan bir şahsın değil kalbi, kılı bile avunmaz! naçizane düşüncem:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta