vurgun bir ezgisiyim memleketimin...
çok uzaklarında senin...
tınılayan yalnız...
buruk sesimle çağırıyorum...
gözlerim buğulanıyor...
içime işliyor soğuğu...
bembeyaz örtüsüyle...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta