arnavut kaldırımlarında fırça
boyarken siyahın karasını
sapında bir umut kaldığını kim bilebilirdi
Kimse bilemezdi elbet. Belki bilme girişiminde bulunulabilirdi, oraya buraya bırakılan mektuplar ve dip notlarda aşkın gümrüksüz geçişlerinden yararlanma istekleri. Bir de gitmekten bahsederlerdi ara-sıra. Ah Avicenna ah, o kadar derinden gelen bir adın var ki.:Hele unutulmak istenen sözde bireysellik. Kesinlikle gitti gider. Hani orada burada sarkarsın ya güzel yazılara, öyle bir isimin var. Ah Avicenna ah!
adınız meri(mary) mesela
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta