“ az gidip uz giderek hayatı yaşadıkça ”
Varlığın zirvesinden / yokluğun
-mariana- çukurundan da derin karanlık mahzenine düştüğünde anlarsın
kaybetmek kazanmaktır, kazanmaksa; kaybetmek
meğer düşten ibaret/miş… dersin geçmişine
I
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni
Devamını Oku
Bekle beni küçüğüm
umudu karartmadan
sevinci yitirmeden bekle
döneceğim bir gün elbet
bekle beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta