“ az gidip uz giderek hayatı yaşadıkça ”
Varlığın zirvesinden / yokluğun
-mariana- çukurundan da derin karanlık mahzenine düştüğünde anlarsın
kaybetmek kazanmaktır, kazanmaksa; kaybetmek
meğer düşten ibaret/miş… dersin geçmişine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta