Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayat bir imtihandır Hatice hanım. onun için bu hayatta insanın her istediği olmuyor. Biz sadece Allah'ın dediklerini yapmakla ve yapma dediklerinden de kaçmakla vazifeliyiz. Bu kulluk görevinin içine elbette güzel ve doğru olanları yaşadıktan sonra başkalarına tavsiye etmek de vardır ama bu konuda zorlama yoktur. Yani muhataba teklif vardır lakin icbar yoktur! Tebliğ vardır ama ikrah yoktur. Daha açıkçası; "ZORLAŞTIRMAYIN,KOLAYLAŞTIRIN! SEVDİRİN NEFRET ETTİRMEYİN...!" hadisinin emri mucibince davranmak vardır vesselam.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta