Tevazu nasibi yoksa ademin,
Gölgesini vaha sansa muteber.
İdrakine gem vurduğu kalemin,
Aslı herze, müsveddesi tığ teber.
Kabusa sığmaz ki; ejderha nefis.
İştahı mahremde ar,haya mahpus.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Ünal Hocam, şiirin başlığı beni tavladı :)
tığ, ananemi hatırlatır ve anılarım gıdıklanır birer birer; teber, benim bildiğim manada kullanıldıysa eğer, anto'nun seri katillerini hatırlatır da korkularım gıdıklanır ;)
Hocam, nereden aklına geldi..bu iki kelimeyi yan yana getirip hem ananemi hem de korkularımı gıdıklamak tek hamlede :))
'tığ-ı teber şah-ı merdan' deyimi vardır bir de..sanırım bir parça da oraya uzanır..elinde avucunda kalmaz da çırılçıplak kalır ya insan..o hesap..peki hesabı kim öder?.. :))
ŞiiR, 'ufacık tefecik ama içi dolu turşucuk' kıvamında..
Manidar ve güzel bir siirdi ictenlikle tebrik ederim hocam gönül dolusu selamlar saygilar
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta