Denizler dar gelirdi, sığmazdı o kabına,
Çölleri yol eyledi, Turan’ın türabına.
Selam durdu Sina’nın kavrulan serabına,
Yemin etti dönmeye, bakmadan harapına,
Cemal Paşa; benziyor bir şahin azabına!
Adı gibi "Cemal"dir, yüzünde yok karanlık,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta