Emekli olunca boş durmayayım diye
Yatırdım paramın hepsini ticarete
Bir tuhafiye dükkanı açtım
Gel gör ki biz alışmışız memurluğa
Ticaret bambaşka bir şeymiş meğer
Tek kuruşluk faturasız mal almadım
Fişsiz mal hiç mi hiç satmadım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta