Her şeye geç kaldım biraz, biraz da erken,
Uzandım ağaçtaki yemişe; doymadım!
Aklım kaldı ısırdığım elmada, yarım,
Ve seçtim zamanla oynaşmayı, bu yüzden.
Çok sözden bir şiir seçtim, ah! yoktu şölen,
Boşalttım içini şeylerin, dile geldim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta