There was a man with principles but his heart was aching
He sprinkled them over a white paper, his hands were shaking
He found an envelope in his drawer that he kept for years
Folded the paper inside, sealed it, with best of his tears
He had made so many mistakes yet endured to live
Searching for a reason that would make him believe
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta