Tezatlar
Bir insanın; günahlarına, kirlenmişliğine, yenilmişliğine, yetememesine, yetirememesine, yarım kalmışlığına, pişmanlıklarına, imkansızlıklarına, özlemlerine, hayallerine, mutsuzluğuna, umutsuzluğuna, parçalanmışlığına, kendi içindeki tezatlar ve savaşa karşın,
Doğanın; denge, ahenk ve uyumu, huzuru, haşmeti, temizliği, enginliği, dinginliği, mevsime özgü güzelliği, sessizliğine gizlenmiş mesajları, hep muzaffer edası, vefası, kucaklayışı...
Al beni koynuna, toprak olayım...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta