Aylardan nisandı,
Ve bir Cuma akşamıydı.
Anladım kıyamet kopuyordu;
Sen gidiyordun.
Dışarıda yağmur yağıyordu.
Zaten bu şehre yağmur hep nisanda yağar.
Çok şey konuşuyordun, çok şey söylüyordun.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




hayatın insana tezatlığı ancak bu kadar güzel anlatılabilir.. yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta