Çölün ortasında suya batarım,
Güneşin ışığı, gölgeler beni.
Bazen, devler ile güreş tutarım,
Bazen, bir karınca silkeler beni.
Yakmaz çoğu zaman, korlanmış ateş,
Kışın kar tanesi kavurur beni.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Ben bu şiire tezatlık demiyeceğim,bu şiir ,ruhun hassasiyetinin ne ölçüde inkişaf ettiğinin bir delilidir,
şairin arayışlarına derman bulamaması karşısında içinde kopan fırtınanın kağıda dökülmesidir,
Sevgi ve muhabbetle kal___Hamit Körken
tezatlık ruhumuzda ve yüklediğimiz anlamda...
yaptığınız her benzetme oldukça yerinde ve insana*evet gerçekten böyle* dedirtiyor...
kutlarım Ahmet Turgut Bey...özenli çalışma olmuş... selam...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta