Çölün ortasında suya batarım,
Güneşin ışığı, gölgeler beni.
Bazen, devler ile güreş tutarım,
Bazen, bir karınca silkeler beni.
Yakmaz çoğu zaman, korlanmış ateş,
Kışın kar tanesi kavurur beni.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Ben bu şiire tezatlık demiyeceğim,bu şiir ,ruhun hassasiyetinin ne ölçüde inkişaf ettiğinin bir delilidir,
şairin arayışlarına derman bulamaması karşısında içinde kopan fırtınanın kağıda dökülmesidir,
Sevgi ve muhabbetle kal___Hamit Körken
tezatlık ruhumuzda ve yüklediğimiz anlamda...
yaptığınız her benzetme oldukça yerinde ve insana*evet gerçekten böyle* dedirtiyor...
kutlarım Ahmet Turgut Bey...özenli çalışma olmuş... selam...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta