ağlıyorum gece duy sesimi
sokaklar yol verin bana
alın kelepçeleri bileğimden
sökün prangaları ayağımdan
konuşmayın duymuyorum sizi
gelme üstüme mazi tarih yapacağım seni
yol yol olmuş damarlarda dolanan kan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta