Tezat Şiiri - Figen Güler

Biz yıldızlarla oynarken geceyi kaşır mıyız,
Gölgelerimizi göğün mavisine taşır mıyız?
Bir zamanlar önce çiçek olduk, sonra diken,
Ayın solgun ışığında birer sır gibi gizlenen.

Bir nehir misali çağlar, akarız, durur muyuz?
Dalgalar arasında kaybolur, bulunur muyuz?
Gökyüzü gibiyiz, bulutlarla bir bir kapanırız,
Bir anda güneş açar, biz ufukta parlarız.

Karanlık kuyularda duyulan yankıyız biz,
Derine insek de sonunda göğe yükseliriz.
Gözyaşını örer, ondan gökkuşağı dokuruz,
Fırtınadan sonra durulur, yağmur oluruz.

Yaprak gibiyiz, rüzgârda sürüklenip savrulan,
Ama köklerimizde dağlar var saklı duran.
Toprak gibiyiz, kurur çatlar bağrımız,
Sonra yağmur iner, çiçeklenir dallarımız.

Karışmış her şey birbirinin içine, var tezat,
Kafadaki bazı düşünceleri etmeli azat.
Dünyayı nasıl tutarsan tut, bildiği gibi gider,
Güzellikleri görürsek her şey mutlu biter.