Tevkif Şiiri - Ömer Altun 2

Ağır aksak sızdıkça damarlarıma hasretin
Gülüşlerin birikti hüznüm kamburuna
Sardıkça ufkumu yangın bakışların
Dokunduğum her çiçek açtı simanla
Güz yanım..!
Sen tebessümün
Mahzunluğum sen…

Bin serzenişinin ardında
Tevkif edildi yanaklarım yağmurlara
Mevsimler kirpiklerimden yaprak döktükçe
Yokluğunun sancısına yakalandıkça kalbim
İnci çiçeğim..!
Haşir vakti sen yemin yanım sen
Ar’aflık hasretin…

Gönlüm virane meskeninde yosun bağladı kalbim duvarları
Yutkundukça hasretini tutuldu ay, duruldu deniz
Gökkuşağına rengini veren güzelliği aydınlattıkça geceyi
Kapandı umutsuzluk ve hazan kapıları
Zühre yıldızım..!
Sen yar’am
Deva’m sen…

Dalına kırgın yaprak ürkekliği ile savruldukça
Çiçekler vurgun yedi şafak vakti iniltilerimden
Aydınlık ile karanlığın ar'afında yüreğim harf harf ismin
Kalmadı sancılarını dokumadığım yek hücrem
Ey şen şakrak yanım..!
Sen ümidim
Kederim sen…

Hüznün perde aralığında yer’yüzümde gülüşünden kubbeler
Kitabeler, anıtlar serabından düş geçitleri
Mors alfabesinde sitemler örüldü mısralarıma
Kısasa kısas hasretliğin gözlerim ve kirpiklerim arasında yangın
Yokluğunda zatürre tuttu yüreğim
Üç öğün beş vakit bakışların çürüttü gözlerimi
Ey mahzun yanım..!
Yüreğinin fetret devrinde
yüreğim senin
ömrüm senin…

20252803