TEVHİD ve ŞİRK
Âdap/erkân bilmeyen, kişilerden uzak dur
Ona bu bir huy olmuş, her ortamda saygısız.
Böyle olan kimseden, ne köy olur, kasaba
Ondan bir şey bekleme, bir insan ki kaygısız.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta