Tevekkül Şiiri - Barış Yeşiltaş

Yükümü koydum kapına ey Rabbim,
Bilirim en doğru terazisin sen.
Dilim sustuğunda kalbim konuşur,
Teslimiyet en temiz duadır bazen.

Fırtına kopsa da içimin derinliklerinde,
Bir adın yeter sükuna ermeme.
Sebepler elimde, sonuç sendedir,
Güvenmek yakışır yalnız sana, bilene.

Geceler uzar, umut incelir bazen,
Gözyaşı secdeye karışır sessizce.
Sen görürsün, ben bilmesem de,
Her çilenin rahmeti var gizlice.

Kapılar kapanır sandığım yerde,
Hiç beklemediğim bir kapı açarsın.
Kayboldu sanırım diye ağlarken,
Sen verdin yeniden beni bana.

Dünya ağır gelir omuzlarıma,
Nefsim yorulur, kalbim daralır.
Tevekkül olur en sağlam dayanak,
Kul acizliğini bilince huzur bulur.

Şimdi bıraktım her şeyi sana,
Geçmiş, gelecek avuçlarında.
Tevekkül bir sığınak, bir teslimiyet,
Kalbim emanet, ey Rabbim, sana.

Şair: Barış YEŞİLTAŞ
Tarih: 03,01,2026
Saat: 14:00