İçimdeki acı arada yoklar beni.
Kendine sığınacak bir liman arar.
Nice güzellikler yok olmuş belli.
Gönlüm tevekkülde kılmış karar.
Derindeki izlere gözyaşlarım şahit,
Olgunlaştırır acı, olmak ister zahit.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
