Kah zamana gebeyim, kah zaman bana gebe
Merdivene çıkmadan, yıldızlara uzandım
O’nun kapısı açık, hep beni beklemede
Tıpkı bir Burak gibi, kapıda durakladım
Vuslatıyla boyandım, beyaz mateme girdim
Sevdâsını zor buldu, seneler sonra yürek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta