Tenezzül dikeninden sakınıp parmağını,
Kibirle kaf dağının gölgesine saklanma.
Yükseğin safrasından düş ki; yücelsin yürek.
İnsan olmak muradı, tevazu olsa gerek.
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde




oldukça manidar. ama insan çoğu kez tamamıyla kurtulamıyor bencillikten.
Evet; insan neyden yaratıldığına sık, sık dönüp bakmazsa ve ana maddesinin ayağı altında çiğnediği kara toprak olduğunu der-hatır etmezse, tevazu ve mahviyet denen nimetleri elde etmekten, elde ise muhafaza etmekten mahrum kalır!
Güzel ve hikmetli bir dörtlük omuş kardeşim!
Binlerle tebrikler eder yeni çalışmalarınızda başarılar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta