Kusursuzluğun, üslubundan mıdır?
Yoksa üslubun mu kusursuz olandır?
....
Ustalık mertebesine ulaşacak şairin
Mısraları ışığa gömerken birbir,
kalemini karanlığa batırıp batırıp çıkarması
Elbette ki aşırı tevazudandır.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




hoşgörünüze sığınırak,
aslında karanlığa batırararak değil de, ışığın prizma dan çıkan renklerini en güzel şekilde ve en kendince ifadeye çalışmıyormuyuz?
yine de hoş ve ilginç bir benzetme olmuş.
kaleminize sağlık.
'Ustalık mertebesine ulaşacak şairin
Mısraları ışığa gömerken bir bir,
kalemini karanlığa batırıp batırıp çıkarması
Elbette ki aşırı tevazudandır.'
bence bu kadarı yeterli ve mükemmel bir şiir olurdu. kutluyorum kaleminizi.
kalemini karanlığa batırıp batırıp çıkarması
Elbette ki aşırı tevazudandır.
Ne güzel bir ifade. Derinliği ve yerine oturan kelimeleri ile güzel bir final.
Tebrikler, selam ve sevgiyle.
İşte,şair hanım,kalemini karanlığa batırıp batırıp çıkarmış şimdi...Tüm şiirlerindeki vakur uslubuyla
ve bu kez daha açık sözlü bir Özge Ünal Şiiri...
Alkışlıyor,kutluyorum.Saygılarımla,
Ünal Beşkese
çok güzeldi...
ders niteliğinde...
saygılar yüreğinize...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta