Şebnem-i Felah Şiiri - Ömer Altun 2

Bakışların yankısı cümle cürmümde zemheri
Ruhum mecraları hüzün alaturkası...

Zatürreye mağlup gönlüm goncası
Gönlün eşiğinde selvi
Üşüyen ellerimin erken baharında
Kapıldı ümitlerim hazana
Gülizar sızıntılarım tufanlar karıştıkça
Teşrif etmeyen bakışların set çekti yollarıma…

Lale baharında hasar düştü mevsime
Yağmur kırgın
Toprak bıkkın...

Kıvılcım edasında firak cendere ve pusu
Cefaya yem sürurlarım hamal avuçlarında
Vasfını yitirmeyen hasretin çehremde elem
Ey visal bağlarıma kurulu cüda..!
Çöl menşeili yapraklar gönlüm kırgınlığında hülya
Hasretin doğum sancısı nezaretinde kahır…

Ismarlama hayatlar bayatında
Karnı gurulduyor hasretinin
Rahlesi kırık cümlelerim avazı darağacında…

Dolunay rıhtımında kanıyor sevda
Ötenin ötesinde visal sancılarım şebnem tanesi
Kefaret namına kapıldıkça gülüşlerim gama
Güz iltifatları filizlendi b'ahtım akında...

Har vurup harman savuruyor sevdalığın kalbim kemiklerini
Zimmetine vakfettiğim dudaklarımı sükut yamalı…

Tedavülden kaldırılmış umut kayıp
Sütunlara işli sevdam kara yazgılı
Şafak v’akti hüsranlığım kerbela
Hasretin kılçığından soyar gibi deşiyor kalbimi
Ey şebnemi felah..!
Sadakat bağı narkoz etkisinde
Gönlüm burçlarında hasretin Kafdağı
İstifledikçe tebessümlerini gamzelerime
İlelebet amade ve nazırdır kalbim çehrene…

20250813
1153
Güz başlangıcı…