Teşne-i Rahmet - Rahmete Susamışlık

Semâdan bir katre dökülmez yâre
Gülşen-i âlemde kalmadı çâre
Gönüller tutuştu, düştü bir nâre
Bulutlar küstü de nâr oldu şimdi.

Ufuklar her vakit hicran bürümüş
Dudaklar her zaman suzan bürümüş
Bakışlar sanki bir lerzan bürümüş
Topraklar hasretle bâr oldu şimdi.

Ne bir jâle düşer ne bir ses gelir
Köşektaş yolundan bir nefes gelir
Bu ıssız çölde ah, bir heves gelir
Gözyaşı dökülen zâr oldu şimdi.

Kuşlar da sustular, dallar perişan
Bahardan kalmadı bir iz, bir nişan
Güneş ki yakıyor, her yer hırâşan
Susuzluk ruhuma hâr oldu şimdi.

Yapraklar döküldü, bağlar kurudu
O şen şakrak akan çaylar kurudu
Umutlar tükendi, aylar kurudu
Dualar dillerde dâr oldu şimdi.

Niyazlar yükselir şol asûmâna
Bir damla rahmet ver şu bî-amâna
Lütfeyle Mevlâm, bütün cihâna
Dünya bir hasretle târ oldu şimdi.