Karanlık bir odadayım, (kuytudayım).
Yüreğimi derin bir hüzün kaplıyor.
Kurbağa sesleri etrafımda,sanki haykırıyor.
Kalbim yerinde durmuyor, durmadan çarpıyor.
Etrafıma bakıp duruyorum,
Her yerde,her anımda seni arıyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta