Bir insan daha öldü ve gömüldü,
Artık kalbinin atmadığı yerde.
Parlak kozasına sarındı bir hengameyle,
Varlığını bembeyaz kaplayan sessizlikte.
Heyecanını sarsılan bedeninde aradı durdu,
Evrende duyuramadığı serzenişle.
Çığlıkların onu çağırdığı yere ulaştığında
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
