aldığım emaneti nehire salıyorum
balıklar yesin diye belki
belki başka gözlere
bir ömür taşınmayacağı için
belki de emanetler
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




O
Nehrin suyunu kestik.
Emanet kıyıda biraz daha kalsın diye.
Teslimat yasaklandı.
Şiire teslim olan üç beş düşünce nehir olarak yedekte. Şiirciklere teslim emin ellerde. Sakin olmak zamanı.
EMANET
Geri vereceğiz hepsini...
Bunca yıllık vücudumuz; el, kol, ayak,
Öpüştüğümüz dudak,
Yeşilini gözlerimizin, mavisini.
....
....
.......
ziya osman saba
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta