aldığım emaneti nehire salıyorum
balıklar yesin diye belki
belki başka gözlere
bir ömür taşınmayacağı için
belki de emanetler
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




O
Nehrin suyunu kestik.
Emanet kıyıda biraz daha kalsın diye.
Teslimat yasaklandı.
Şiire teslim olan üç beş düşünce nehir olarak yedekte. Şiirciklere teslim emin ellerde. Sakin olmak zamanı.
EMANET
Geri vereceğiz hepsini...
Bunca yıllık vücudumuz; el, kol, ayak,
Öpüştüğümüz dudak,
Yeşilini gözlerimizin, mavisini.
....
....
.......
ziya osman saba
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta