Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
O
Nehrin suyunu kestik.
Emanet kıyıda biraz daha kalsın diye.
Teslimat yasaklandı.
Şiire teslim olan üç beş düşünce nehir olarak yedekte. Şiirciklere teslim emin ellerde. Sakin olmak zamanı.
EMANET
Geri vereceğiz hepsini...
Bunca yıllık vücudumuz; el, kol, ayak,
Öpüştüğümüz dudak,
Yeşilini gözlerimizin, mavisini.
....
....
.......
ziya osman saba
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta