Hayat acıyla sınar insanı, insanla sınar bazı.
Sınandı günlerim, gecelerim; yılmadı yüreğim.
Sevdalarla sınar, hasretlerle, özlemlerle sınar.
Daha da kalleşse, yaşanılan yürekle sınar.
Sınandım.
Gönlümle sevdim, dilimle değil.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta