Bırakıp gidiyorsun elem tahtına
Aşiyanlardan yükselir çığlık şu can dağıma
Zerk edilir zülüm lakin işlemez damarıma
Kara bulutlardan dökülür sağanak, elbet kurak bağıma
Hep yalan hep yanlış doğru bilinir
Yeryüzünden yalnız bilmezler ki şu ten silinir
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta