Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Hangi teselli acının içinden söküp atabilir ki,
gece bu kadar derinken,
içimizde yankı olan o tek isim
duvarın gölgesine yaslanmış susarken.
Zaman mı, deriz, taşları yontan uzun ırmakta
Yıllar geçer, sesimiz kısılır, kalbimiz alışır sanırız;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta