İntihar öyküleri yazdım.
Ölümün ilk adımlarında gördüklerimi,
Burun kıvıranları, büzülmüş dudakları,
Ne inandılar, ne beğendiler.
Aşk şiirleri bir numaraydı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




AYY ÇOK GÜZELDİ...HELE BU KISMA BAYILDIM...
İntihar öyküleri yazdım.
Ölümün ilk adımlarında gördüklerimi,
Burun kıvıranları, büzülmüş dudakları,
Ne inandılar, ne beğendiler.
Aşk şiirleri bir numaraydı.
Övgüler sığmaz oldu sayfalara.
Az konuşan çok düşünen biri olmuştum,
İnadına yazıyor, yazıyordum.
Zaman zaman hepimizde bir kendimizle kalmak zamanını gösterir saatlerimiz...
Yalnız kendimizle ya da yalnızlığımızla...
Kaleminize sağlık sayın Dinmez Er...
Yalnız olmak, deli olmak, deli gibi davranmak güzel belki ama, en güzeli şair olmak sanki. İstediğiniz kadar atıp tutabilrsiniz, istediğiniz kadar yalan dolan, yani her istediğinizi yapabilirsiniz. Ama insan olmak zor işte, bir o zor. Ve insan kalabilmek. Tüm insan kalabilmişler için. Güzel bir şiir olmuş.
Duygusal dizeler ..Kutlarım sizi Dinmez Bey..Saygılar
Tebrikler duygu ve anlam yüklü bir çalışma olmuş. Yüreğinize kaleminize sağlık
haz alarak okuduğum usta işi anlam derinliği olna duygu dılu bir şiir yazan kalemi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta