Her şey büyüyor, değişiyor ve gelişiyordu…
Rüzgâr bile estiği gibi durmuyordu.
Sonra dedim ki kendi kendime;
Ben bu hikâyenin hiç bir yerinde yokum!
Ve seyirci kalmışım tüm olana bitene.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta