Gidişine sessiz bakmak ta varmış.
Dilimin ucundaki kelimeleri söylemeye mecalim kalmayacak kadar kilitlenmek varmış karşında...
Kendimi kandırdığımı bi' sabah anlamak ve,
Taş kesilmek varmış,
Ağlayamamak...
Bunu da mı yapacaktın bana?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bendende size teşekürler bu güzel şiiri bizlerle paylaştığın için kal sağlıcakla şiir dostu İnci hanım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta