Önemsenmeye önemsenmeye önemsememeyi öğreniyor insan.
O saatten sonra da kayış kopuyor.
Dünya yansa umrunda olmuyor.
“Sabaha sağ salim mi çıkarmış
Yalnızlık canını daha ne kadar yakarmış
Gözünden akamadan kuruyan yaş’ın vebali hangi bahara kalmış “çetelesini tutmuyor.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum



