Bir adam, bir de kadın vardı
İkisi arkadaştı, hatta zaman zaman yakın birer dost.
Yolları aslında tamamen ayrıydı
Kadın başkasını sevmişti, adam başkasını.
İkisi de aklının ucundan bile geçirmezdi
Yollarının aşkın kavşağında buluşacağını.
Arkadaşlık orada bitmişti
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta