Marifet gerektiren bir işti gerçekten yerden kalkmayan yüzümü gülümsetebilmek
Elinle koymuş gibi buldun ama sen büyüdükçe kaybettiğim sevinçlerimi tek tek
Lafını esirgemeyen o kahpe felek yüzüme vurdu canımı yakan her gerçeği
İyiki sen tuttun elimden yoksa çoktan düşmüştüm ben tutunacak neyim kalmıştı ki
Konuşmadığımız hiç birşey kalmasın senle zaten paslandı duygularım dura dura
Emin olmadığım öyle çok şey var ki aşk üstüne gel hepsini yeniden öğret bana
Temiz kalmış kaç yürek var ki hem bugün adına hiç düşünmeden aşk diyebileceğim
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta