Herşey tesadüfdü.
Yere düşmüş ekmek kırıntısı gibiydin,
kimine fazla gelip kiminin aradığı.
Bense dalgın yürüyordum
ömrümün labirent loş sokaklarında.
Eğilip aldım seni.
Önünde diz çöktüm.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta