Karanlık bir odada otururken
Perdelerin arasından süzülüyor ay ışığı
Tam da üzerine düşüyor kitabımın
Tam da Hayyam’ın şu dizelerine
“Ey Sevgili bir pergele benziyoruz ikimiz
İki başımız var ama bir bedenimiz
Şimdi bir noktanın çevresinde dönüp duruyoruz ama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta