Tesadüf...
Sen bunları tesadüf mü,
Ve kuşun kanadını sırf sen mi gördün sandın...
Şu karşı tepeler bile yan yana,
gözlerimin yakınlığı kadar sana...
Parmaklarımdan biri fazla,
Seni sımsıkı tutsunlar diye,
onlar bile çift aslında...
Gözlerimi tesadüf mü sandın,
Dalmışken uyandırmak istedin,yanarken söndürmek...
Bedenleri tesadüf mü sandın,aşka yanışını...
Ben taş olsam,
Sen beni yakan bu ateş,
Hangi su söndürecekmiş içimi,
Aldığın;
Etimden,dışımdan bir iki parça ateş...
14 Şubat 2012
EU
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta