Terzi Şiiri - Osman Bulut

Kırk bir sene önce gördüm Samsun'u
Bağlanmadım toprağına bu kadar.
Ne Mecnunu oldum, ne de meftunu
Yapışmadım ayağına bu kadar

Ne çok sevdin sen bu kenti Sonerim,
Ben çıktım çıkıştım çok zor dönerim
Tebdil -i mekandır sana önerim.
Düşme şehrin tuzağına bu kadar.

Neyine bayıldın sen bu diyarın,
Seni de bir ile kovalar yarın
Kokulu üzümü doyurmaz karın
Bel bağlama gel bağına bu kadar.

Gözler, kaşlar, kirpikler var kahkül var
Onlarda güzellik sende gönül var.
Her birinde üç beş dikenli gül var,
Girip çıkma sokağına bu kadar.

İçin için yanarım da hiç tütmem
On yılda bir ya giderim ya gitmem,
Bir gül derdim daha da hiç meyl etmem
Çarşamba'nın çanağına bu kadar.

Kapı açar sana koca Türkiye.
Nice ilçe il var gör Çıldır diye,
Bağlanıp kalmazsın acaba niye,
Ardahan'ın Hanak'ına bu kadar.

Kırk yıllık Terzi'sin al iğne iplik,
Kendi söküğünü otur kendin dik.
Hep aynı yollarda dokuma mekik,
Yük yükleme ayağına bu kadar.

İstanbul var yurdumun gözbebeği,
Çek şu Atakum'dan eli eteği.
Samsun'un gırçanı, misir ekmeği
Hoş mu geldi damağına bu kadar

Sağda Ahmet Terzi, solda Baş Terzi,
Yapsan da arada böyle bir gezi,
Yine Samsun değişmeyen tek mevzi.
Gidemezsin uzağına bu kadar.

Sözlerim gelmesin sana mev'ize
Tut götür odana olsun avize.
Dalıp gitme bak Karadeniz'e
Yeşil-Kızılırmak'ına bu kadar.

Üç beş kısa gündür hayatın hepsi,
Geçmemeli aynı tas aynı tepsi.
Osman der ki yaşatma gel ev hapsi,
Eşine tek uşağına bu kadar.