Ah insan,
Ah yırtığından çıkan insan
Ah yırtığından dökülen insan,
Ar damarı,
Yüreği,
Gönlü,
Merhameti,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Yazılana havi olan yorumunuza hürmetlerimle, yüreğinize afiyet dilerim.
" Yırtığına kendisinden gayrı kimseyi terzi bulamayan insan... "
ahh o insan ,
her ne kadar terziliğini kendisi de yapsa ,
yama, bir eksiği kapatır kapatmasına ama sürekli hatırlatarak kapatır..
bazı ruhlar bazı ruhları 'yara'sından tanırken,
bazıları da 'yama'sından tanır..
kavi olan kaleminize hürmetlerimle..
Yazılana havi olan yorumunuza hürmetlerimle, yüreğinize afiyet dilerim.
Bakış açımı değiştirdin. Tşk. :) :) :)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta