Gece yatarken çıkardım ve koydum dolaba,
Tasa, gam, korku birde bütün endişeleri,
Pijamam eşlik edecek sabaha dek bana,
Eski ama en gözde pijamam üstümdeki.
Kumaşı güzel, tutmaz üstünde malihulya,
Belli ki, işinin erbabıymış diken terzi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta